تارا و البرز

تخمرغ دوست داشتنی من!

مریم — Wed, 28 Dec 2011 13:14:13 GMT

خودشو گوللله کرده نصف شبی، اومده تو بغل من. درست اندازه ی بغلمه هنوز. می گم توپ من شدی؟ می گه " نه، تخمرغت شدم! " من؟ غش و ضعف و مااااچ طبعن!

دلی دارم و حسرت ...

مریم — Thu, 24 Nov 2011 10:33:10 GMT

پر پرواز ندارم اما
دلی دارم و حسرت درناها

ب. رفته سفر، کویر، دیدن درناهایی که از سرما فرار کرده اند. درناهای مهاجر آمده اند به این گوشه ی گرم زمین.
و من دلم تنگ است، برای کویر، برای سفر، برای بی خیال رفتن، بی مقصد رفتن دنبال درناهای مهاجر آزاد ...
ولی به جایش نشسته ام اینجا روبروی این صفحات شلوغ، در همهمه ی بازی با بچه ها و دیو و دلبر دیدن، برای شماها می نویسم که دلی دارم و حسرت درناها...

دخترک مدرسه ای

مریم — Mon, 17 Oct 2011 04:45:32 GMT

بدو بدو آمده، خندان و فاتح، " بالاخره تونستم! ". تو دستش، یه سینی اسباب بازی. می گم چیو تونستی؟! پشت سینی رو نشونم میده. با ماژیک نوشته: " تارا ". من، دِ ماچ بکن. می خنده. به خودش افتخار می کنه. بعد هم یاداوری که : " انگلیسی ش رو که خیلی وقته می نویسم. " حالا داره فارسی نوشتن فامیلی ش رو تمرین می کنه.

وقتی نوزاد بود، دراز می کشیدم و دمر می ذاشتم ش روی سینه ام. هر دو با هم می خوابیدیم. حالا هنوز دوست داره این کار رو. قبل خواب. سرش که روی سینه م باشه، پاهاش می رسه به پایین تر از زانوهای من. می گم ببین چه گنده شدی؛ می خنده.

پریروز گفت "چشماتو ببند و دستت رو بگیر جلوت." یه نقاشی گذاشت تو دستم. یه عالمه گل قرمز با ساقه های آبی. می گه "امروز روز دوستی بود." پشتش هم به انگلیسی اسم من و باباش رو نوشته. ساقه ها به خاطر این آبی اند که من آبی دوست دارم... شب موقع خواب با یه کمی ناراحتی می گه: "من از کسی کارت نگرفتم امروز که روز دوستی بود"... نمی دونم چرا دست پاچه می شم. نمی دونم باید چی بگم. یه چیزایی می گم و می گذره و می خوابیم. دیشب دوباره موقع خواب می گه: " یه خبر خوب! منم کارت دوستی گرفتم. از ستایش؛ دوستمه. " من، خوشحال می شم واقعا!

دخترک خیلی بزرگ شده!

اولین روز مدرسه

مریم — Tue, 04 Oct 2011 05:15:03 GMT

اولین روز پیش دبستان: تارا در پیراهن آبی رنگ مدرسه

در چنین روزی 5 سال پیش

مریم — Mon, 25 Jul 2011 06:19:22 GMT

درست پنج سال پیش بود که صبح زود راه افتادیم به سمت بیمارستان. چقدر نگران بودم... نه نگران روند زایمان، نه ترسی از حال و احوال خودم، همه اش ترس از چشم های تو بود. که ببینند. نویی چشم هایت را یادم نمیرود. و من مدام امتحانشان می کردم که مطمئن شوم سالمند. چشمهایت را دوست دارم تارای زیبای من.

در چنین روزی 5 سال پیش مادر شدم. واقعی ترین و دوست داشتنی ترین و بیرحمانه ترین "شدن" زندگی ام.

گفت و گو

مریم — Mon, 18 Jul 2011 09:44:43 GMT

تارا: مامان، خوشت میاد یک غول خیلی بزرگ بیاد بکوبه تو سرت و له ت کنه؟

من: معلومه که نه. این چه سوالیه؟!

تارا: خب پشه ها هم همین احساس رو دارن دیگه! بیا نکُشیم شون!

==========

البرز: من الان همه ی حیوونام: شیر، فیل، پلنگ ...

عمو ع. : حتی سوسک هم هستی؟

البرز: سوسک حشره ست، حیوون نیست!

عروسی

مریم — Thu, 14 Jul 2011 06:42:39 GMT

یکی یک دونه اسباب بازی گرفتند دستشون:

تارا: من تو رو خیلی دوست دارم فیل یزرگ. می آی با هم عروسی کنیم؟

البرز: آره، ولی الان کار دارم.

تارا: خب پس جمعه چطوره؟

البرز: آخه من خیلی خیلی کار دارم.

تارا: شنبه؟

البرز: باشه. شنبه عروسی کنیم.

تارا: خب.

هیجان

مریم — Sat, 25 Jun 2011 12:10:30 GMT

دشت شقایق

مریم — Fri, 17 Jun 2011 14:19:40 GMT

خواهرانه

مریم — Tue, 07 Jun 2011 02:50:09 GMT