Lilypie Kids Birthday tickers

Lilypie Kids Birthday tickers


نقل قول

از " پیاده رو " نقل می کنم. خیلی به دلم نشست:

دست بردارید از این کتب مادر نمونه. بله نمونه بودن خوب است. ولی زنده بودن و دارای سلامت عقلانی بودن اولین شرط مادریست .

زن جیسون ده ماه پیش بعد از گذراندن شش ماه کلاس زایمان طبیعی،  شیر دهی و …  بعلت افت ضربان قلب بچه سزارین شد. بعلت ناراحتی روحی شدید بعد از سزارین و درد بخیه نتوانست تمام گفته های کلاس شیر دهی را مو به مو اجرا کند و تسلیم گریه های نوزاد گرسنه شد و به بچه شیر خشک داد. زن جیسون دچار افسردگی بعد از زایمان شد. به این نتیجه رسید که مادر خوبی نیست که نتوانسته است بچه اش را از سوراخ اصلی بدنیا بیاورد و مادر بدتری است که بچه اش را با شیر خودش در برابر هزاران مرض ایمن نکرده است. افسردگی بالا گرفت. آنقدر که دایم می خوابید و یادش می رفت کهنه بچه را عوض کند. بچه به سوزش ادرار مبتلا شد. برای بچه آنتی بیوتیک تجویز شد. زن جیسون دچار جنون شد. شروع کرد به پرت کردن اشیا.به فریاد کشیدن.  کارشان به جدایی کشید. نه جدایی عادی، فکر می کنم اجازه دیدن بچه اش را بدون حضور شخص سوم ندارد.

داستان مشابه این ( حالا نه به این غلظت ) خیلی شنیده ام . شک ندارم که هیچکدام از ما خروج از واژن مادرمان را بخاطر نداریم. حتی طعم شیرش را هم بیاد نمی آوریم. یادمان نیست چند بار بین پایمان در نوزادی عرق سوز شده است. نمی دانیم غذاهایی که خوردیم فریزری بوده یا تازه . ولی پیاده روی با مادرمان در خیابان را یادمان می آید. آب بازی در حمام را. عصرانه حتی جلو تلویزیون را و بغلش را که گرم بود و خواب آور.

این تبلیغ بیش از حد برای مادر نمونه بودن ، برای زایمان طبیعی ، برای شیر مادر دادن ، برای تهیه غذای تازه، برای گذراندن زمان مشخصی در روز با بچه و هزار مسئولیت  دیگر از یادمان می برد که ما باید مادری هم بکنیم. برای مادر بودن باید گاهی وقت برای خودمان هم داشته باشیم. باید لباس خوب بپوشیم. باید از خودمان راضی باشیم. باید روابط عاشقانه هم داشته باشیم. یادمان بماند نمیریم اگر یک جایش مطابق برنامه پیش نرفت. بچه های شیر خشک هم زنده مانده اند و زندگی کرده اند.  یادمان باشد که هنوز هستیم و تا مدتها باید باشیم. پراز انرژی و شاد . و از همه مهمتر زنده.


مریم